Part I: "ALE SZAU"
Angielska pogoda, jaka jest każdy wie. Nawet nie będąc nigdy na wyspach. Ja też wiem. Londyńska mgła i wieczne deszcze są znane jak świat długi i szeroki. I jest to jedyna rzecz, której nie lubię w Anglii. Tutaj pada prawie zawsze. Kiedyś żartowałam z jednym moim znajomy anglikiem, że w Zjednoczonym Królestwie istnieją 2 rodzaje dni: dni deszczowe i dni względnie słoneczne, które spędzasz w pracy. Przyznał mi rację. Z nadejściem kalendarzowej jesieni obowiązkowo więc nadeszły deszcze/mżawki i ulewy.
Od niedawna mam psa. Pies jak to pies potrzebuje spacerów. Spacery i deszcz generalnie nie szły dla mnie w parze. Teraz musiały zacząć... W związku z tą "czworonożną" koniecznocią 3-dni temu doznałam olśnienia: POTRZEBNE MI KALOSZE! Ale nie żeby kalosze "gumofilce" rodem ze wsi, gdzie spędzało się wakacje za dzieciaka -Boże uchowaj! Raczejcoś nieco bardziej w typie "fashion kaloszki" ;) Takie, które będą wyglądać ładnie, modnie, z klasą (tak w tych czasach nawet kalosze mogą mieć "klasę") w dodatku nie będą kosztować fortuny -bo takowej chwilowo (oby tylko chwilowo) -nie posiadam. I tu na pomoc ruszył mój najlepszy przyjaciel -ebay.co.uk. Generalnie nauczona doświadczeniem, nie kupuję już butów przez internet. No dobra -czasem mnie ponosi, ale tylko przy butach, które są tak boskie, że ich boskości nie zagraża nawet to, że będą tylko leżeć w szafie. Jednak buty takie jak kozaki, botki itp (ale tylko na płaskim obcasie), adidasy, trampki itp spokojnie mogę kupować online, ponieważ je zawsze biorę odrobinę większe i zawsze pasują. W związku z tym płaskie kalosze, zaliczają się do tej grupy. I zaczęło się... Przewertowałam niezliczoną ilość stron z kaloszkami, kilka modeli dałam do obserwowanych, ale nie znalazłam żadnego WOW! Więc przegladałam dalej i dalej... aż nagle WRÓĆ! Serce zabiło mi mocniej! VIVIENNE WESTWOOD! Ta Vievienne Weswood, którą kojarzyłam z opisów znajdujących się pod zdjęciamy gwiazd w glamour czy cosmo! Zaprojektowała kalosze! Firma Melissa shoes (nie wiem czy kojarzycie takie "gumowe" buty będące hitem http://www.nonnon.co.uk/ niektóre nawet pachną, z tego co pamiętam! <3 ) we spółpracy z Panią Weswood stworzyła mój kaloszowy "must have".
Cena normalna ok 100 funtów (hmmm... za kalosze?! wtf?!). Cena z aukcji 15 funtów -czyli moje pole zasięgu. Czerwona lampka! Coś za tanio!!! O dziwo wszystko z nimi ok -wg opisu założone raz (nawet naklejki na podeszwach były), okazały się nieco za małe, w związku z czym przeleżały w schowku/garażu sezon (stąd jedna malutka ryska) w oczekiwaniu lepszych czasów. Lepsze czasy dla kaloszków nie nadeszły, stopy (nie)szczęśliwej posiadaczki nie zmniejszyły się -więc nadszedł ebay. Dla mnie ideał! Licytacja + cena kup teraz! Taaaa...
Wspominałam już, że mój budżet był bardzo ograniczony -prawda?
No cóż -nieco minęłam się z prawdą... Mój budżet teoretycznie wynosił owe magiczne 15 funtów. Słowem kluczem w tym przypadku było słowo "teoretycznie". W praktyce jednak wynosił "0".
Teraz Wam to skrótowo wyjaśnię. Jestem na etapie kupna domu. Dom się kończy budować -28-listopada/1 grudnia mamy mieć klucze. Depozyt jest. Pieniądze na pozostałe opłaty i pierwszą ratę hipoteki się jeszcze zbierają. W związku z tym wszystkie dodatkowe czyli zdaniem mojego mężczyzny "nie niezbędne" (-ale co On tam wie...) wydatki są chwilowo wstrzymane, lub muszą być finansowane z innych źródeł.
Spokojnie -nie param się niczym nielegalnym. Generalnie sprzedaję stare, za małe (z żalem) i za duże (te z ulgą i radością oczywiście) ubrania czy inne rzeczy, które już mi nie są potrzebne. Sprzedaję je głownie dlatego, że nie znalazłam chętnych na nerkę, a jakoś radzić sobie trzeba ;) Tym razem na celowniku znalazły się okulary przeciw słoneczne Ted Baker, które niedawno znalazłam. Jeszcze w prawdzie nie wystawione na sprzedaż (brak czasu), ale potencjalny zysk na kaloszki powinien wystarczy. Postanowiłam jednak wstrzymać się do wieczora z kliknięciem magicznego "kup teraz" i żeby nie nadwyrężać (nawet chwilowo) oszczędności -pożyczyć pieniądze od współlokatorki -do czasu sprzedaży okularów. Czyli na niecały tydzień. Proste? Proste!
Jak pomyślałam tak też uczyniłam...
I do tej pory mam ochotę walnąć głową w mur. Może dam radę go przebić?! W każdym razie zdrowe jebnięcie by mi nie zaszkodziło. Bo powiedzcie kto?! no cholera KTO przy zdrowych zmysłach odpuszcza taką okazję? Chyba tylko idioci...
...I JA -bo jakże by inaczej?! Oczywiście -jak nie trudno zgadnąć- w momencie, kiedy już okazało się, że finanse mam nie tylko w teorii (pożyczone, ale jednak), ale również w praktyce, ktoś miał je w owej praktyce wcześniej. Taaaaa... kaloszki zostały już sprzedane. Nie mi, tylko komuś innemu. Komuś, kto pewnie już siedzi z uśmiechem od ucha do ucha i przygląda się nogom w MOICH(!) kaloszach. Bo ja je przecież pierwsza zobaczyła! Szkoda tylko, że to nie działa na zasadzie -zobaczyłam -zaklepałam... A wystarczyło jedno kliknięcie do szczęścia i mogło być tak pięknie... A mówią, że najpierw się powinno myśleć a potem działać. Bullshit! Nie słuchajcie takich ludzi!!! Nie w tym przypadku! Nie w przypadku rzeczy w idealnym stanie za 1/5 ceny!
Pffff... oddech! wdech-wydech kilka razy. A potem chęć zemsty! Na kim? Hmmm... na wrednym losie chyba -bo przecież nie namierzę tej szczęściary i nie dam jej w pysk "bo zabrała moje buty".
W moim przypadku zemsta, polegała na przechytrzeniu owego złego losu, który mi świsnął buty sprzed nosa (podarowując je jakiejś flądrze) i przeszukaniu internetu poszukiwaniu kolejnych kaloszków Melissa...
Kupiłam. Też w dobrej cenie. Nowe i bez żadnych skaz. Całkiem ładne (ale nie tak cudne jak "pierwowzór"). Teraz tylko czekam na kuriera. Jak przyjdą to wstawię zdjęcie :D
PART II: "Czas na powiedź wariatki..."
Moja wina, moja wina... a najlepiej dajcie mi wina bo na trzeźwo -sama ze sobą- nie dam rady...
Czas przyznać Wam się do czegoś... -najwyżej wyjdę na kobietę niezbyt rozgarniętą. Już wyszłam? Trudno...
W pierwszej chwili nie skojarzyłam nazwy Melissa z żelowymi bucikami z gazet. Myślałam, że to nazwa serii albo modelu kaloszy od V. Westwood -zorientowałam się, że tak nie jest dopiero po znalezieniu drugiej aukcji. A w zasadzie po dokonaniu zakupów... Już Wam namieszałam w głowach?
To w skrócie: myślałam, że kalosze o nazwie Melissa, które kupiłam są kaloszami od Vivienne Weswood. Nie są! Są poprostu kaloszami firmy Melissa. Ani śladu V. Westwood. Niestety... Czyli mam nie do końca to co chciałam... ale jednak mam!
... a nic nie cieszy kobiety bardziej niż fakt posiadania!
Amen! I tego się trzymajmy!
P.S. Pamiętacie jak wspominałam, że sprzedaję okulary Ted Baker, żeby sfinansować kalosze? To już nieaktualne... Przymierzyłam je. I za cholerę ich nie sprzedam! :)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz