wow! a nawet WOW!!! zmobilizowałam się i jestem tu (nie wiem
jeszcze na jak długo -ale to nie istotne). Skoro czytasz ten wpis to
również i Ty tu jesteś. I jest to całkiem miłe… ale do rzeczy.
Od paru dni w głowie kołatała mi się myśl. Brzmiała ona krótko, zwięźle i na temat tzn „blog”. A ponieważ wiele z moich pomysłów wylatuje z głowy jeszcze szybciej, niż do niej wpada -odczekałam chwilkę, żeby sprawdzić, co się wydarzy. Wydarzyło się mniej więcej tyle, że myśl ta nie tylko nie wyleciała, ale nawet nabrała bardziej realnych kształtów dotyczących tego, jak to moje pisanie miało by wyglądać. W takim razie skoro jeszcze tu jesteś i czytasz -zacznę od czegoś o sobie. W końcu to MOJE miejsce i wolno mi tu pisać i robić co chcę. A co mi tam!
„nie całkiem typowa KOBIETA” dlatego, że tak właśnie jest. Zresztą z bycia kobietą zdałam sobie sprawę niedawno. Tzn oczywiście zawsze zdawałam sobie z tego sprawę fizycznie -nie żeby coś było ze mną nie tak (przynajmniej nie aż tak bardzo), ale uświadomiłam sobie, że w wieku bliżej 30-tki niż 20-tki zaczynam być kobietą przez duże „K”. I podoba mi się to nawet trochę. Co mam na myśli? Otóż mam na myśli to, że zaczęły mnie kręcić te całe „girly things”, których kiedyś nienawidziłam. Zapachowe lakiery do paznokci, seksowne zamszowe botki, biżuteria od Pandory czy torebki od Louis Vuitton. Bez paniki! Nie stałam się przez to bynajmniej pustą lalką, która zrobi wszystko za szpilki Jimmy Choo (aczkolwiek jeśli ktoś chciałby mi takowe podarować to noszę rozmiar 37 ;)) Ja po prostu zaczynam odkrywać przyjemność, którą mogą dawać różne rzeczy. Zaczynam przyznawać się do marzeń niemal każdej kobiety -żeby dobrze wyglądać i móc pozwolić sobie na rzeczy, które do tej pory były poza zasięgiem. Były takim babskim nierealnym „chciejstwem” i obiektem westchnień. Na pewnym etapie życia okazują się jednak mniej „nierealne”… cóż muszę przyznać, że cieszy mnie to. Zorientowałam się również, że posiadam wiele „typowo babskich cech”:
I to by było na tyle jeśli chodzi o moje bycie K-obietą. Reszta została nie zmieniona. Chyba nie przepoczwarzyłam się tak do końca (dzięki Bogu)! I tu zaczyna się część pt „NIE CAŁKIEM TYPOWA kobieta”… Ponieważ mimo bycia ową kobietą:
▶ Mutya Buena Real Girl - Video Dailymotion
Od paru dni w głowie kołatała mi się myśl. Brzmiała ona krótko, zwięźle i na temat tzn „blog”. A ponieważ wiele z moich pomysłów wylatuje z głowy jeszcze szybciej, niż do niej wpada -odczekałam chwilkę, żeby sprawdzić, co się wydarzy. Wydarzyło się mniej więcej tyle, że myśl ta nie tylko nie wyleciała, ale nawet nabrała bardziej realnych kształtów dotyczących tego, jak to moje pisanie miało by wyglądać. W takim razie skoro jeszcze tu jesteś i czytasz -zacznę od czegoś o sobie. W końcu to MOJE miejsce i wolno mi tu pisać i robić co chcę. A co mi tam!
„nie całkiem typowa KOBIETA” dlatego, że tak właśnie jest. Zresztą z bycia kobietą zdałam sobie sprawę niedawno. Tzn oczywiście zawsze zdawałam sobie z tego sprawę fizycznie -nie żeby coś było ze mną nie tak (przynajmniej nie aż tak bardzo), ale uświadomiłam sobie, że w wieku bliżej 30-tki niż 20-tki zaczynam być kobietą przez duże „K”. I podoba mi się to nawet trochę. Co mam na myśli? Otóż mam na myśli to, że zaczęły mnie kręcić te całe „girly things”, których kiedyś nienawidziłam. Zapachowe lakiery do paznokci, seksowne zamszowe botki, biżuteria od Pandory czy torebki od Louis Vuitton. Bez paniki! Nie stałam się przez to bynajmniej pustą lalką, która zrobi wszystko za szpilki Jimmy Choo (aczkolwiek jeśli ktoś chciałby mi takowe podarować to noszę rozmiar 37 ;)) Ja po prostu zaczynam odkrywać przyjemność, którą mogą dawać różne rzeczy. Zaczynam przyznawać się do marzeń niemal każdej kobiety -żeby dobrze wyglądać i móc pozwolić sobie na rzeczy, które do tej pory były poza zasięgiem. Były takim babskim nierealnym „chciejstwem” i obiektem westchnień. Na pewnym etapie życia okazują się jednak mniej „nierealne”… cóż muszę przyznać, że cieszy mnie to. Zorientowałam się również, że posiadam wiele „typowo babskich cech”:
- mam kompleksy jak chyba 90% z nas (i te uzasadnione i te nie)
- kocham ciuchy/dodatki/kosmetyki
- kilka razy w roku staję się „maniakalną zakupoholiczką” (zresztą od tego też wziął się pomysł bloga ale to nie teraz)
- wzruszam się przy byle czym
- lubię popijać wino i kolorowe drinki
- uważam, że samochód jest dobry jeśli ma ładny kolor i koniecznie klamki w kolorze lakieru -ewentualnie srebrne (chyba, że to chrysler 300c bo one są zawsze piękne ;))
- lubię komedie romantyczne (sic!) i niektóre babskie seriale (Ally McBeal <3)
- potrafię być wredna i trochę roztrzepana (przyjaciel kiedyś stwierdził, że jestem roztrzepana, jak jajko na patelni… hmm)
- jestem na wiecznej diecie (od jakiegoś 1,5roku), której oczywiście nie przestrzegam tak do końca, bo…
- …nie mam silnej woli, a w zasadzie mam, tylko, że jest ona bardzo… słaba
- całe życie cierpię na słomiany zapał -dlatego póki, co nie wiem jak potoczy się życie tego bloga
I to by było na tyle jeśli chodzi o moje bycie K-obietą. Reszta została nie zmieniona. Chyba nie przepoczwarzyłam się tak do końca (dzięki Bogu)! I tu zaczyna się część pt „NIE CAŁKIEM TYPOWA kobieta”… Ponieważ mimo bycia ową kobietą:
- nienawidzę całodniowych zakupów i przymierzania tryliarda-pierdyliarda ciuchów (nikt kto ma wrodzony instynkt przetrwania nie może tego lubić!)
- mam więcej kumpli-kolesi niż dziewczyn (pewnie dlatego, że mam z nimi zdecydowanie więcej tematów do rozmów)
- nie lubię czekolady i ogólnie nie przepadam za słodyczami (więc generalnie wieczór z przyjaciółką przy tabliczce cadbury odpada) -choć raz na rok mnie najdzie (ale i to w małych ilościach)
- kręcą mnie nowinki techniczne -najnowszy smartphone czy konsola to, to co lubię
- nie cierpię rozmów „jak to Jolka najpierw z nim, a potem nie uwierzysz z tym drugim, a w ogóle jaką ma koszmarną trwałą…” (tak samo nie lubię rozmów o ciuchach itp -co jest nieco dziwne zważywszy, że same ciuchy lubię)
- uwielbiam piwo, czasem nawet w sporych ilościach (choć to mało kobiece ponoć)
- lubię filmy i książki fantasy/przygodowe (choć książki koooocham praktycznie wszystkie -nawet tak zwaną literaturę kobiecą)
- generalnie nie strzelam fochów i nie mam humorów -przez prawie 6 lat bycia w związku, kłótnie mogę policzyć na palcach jednej ręki (a i tak żadna z nich nie była niczym poważnym)
- nie rozumiem kobiet (tzn nie tak żeby wszystkich, ale jednak większości nie…)
- umiem się śmiać sama z siebie… ale wolę z innych ;)
- nie wypieram się tego, że zdarza mi się oglądać filmy dla dorosłych
▶ Mutya Buena Real Girl - Video Dailymotion


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz